Jübilemi Atlantik geçişiyle yaptım

Herkesin bir hayali vardır. 30 yıldır parkurlarda mücadele veren 70 yaşındaki yelkenci Mustafa Miharbi'ninki ise Atlantik'i geçerek yarış hayatını tamamlamaktı. Bunun için yıllarca bekledi ve en sonunda "zamanı geldi" diyerek harekete geçti. İlk işi bu zorlu denizi güvenli geçmesini sağlayacak bir tekne almak oldu. Ardından ekibini oluşturdu ve Las Palmas'tan başlayarak St. Lucia'da sona eren Atlantic Rally for Cruisers (ARC) 2011'e kaydını yaptırdı. Filizim ekibi yarışı 14 günde tamamladı. Üstelik sınıfında üçüncü, genel klasmanda da dördüncülüğü elde ederek bu yarışta podyuma çıkan ilk Türk takımı oldu. Bu, "Jübilemi yaptım" diyen Mustafa Miharbi'nin de son yarışıydı. Artık Miharbi için gezme zamanı.

Röportaj:Şule Kaya

 

ARC’a katılmaya ne zaman karar verdiniz?
Atlantik’i geçmek zaten senelerdir kafamdaydı. Bir kere bu işin başında, hepimizi açıkdenize sevk eden Sadun Boro gibi bir isim var. Sadun Boro’dan sonra Atlantik, bütün Türkler için geçilebilir bir yer olmuştu. Maceralarını zaten okumuştum ve neredeyse ezbere biliyordum. ARC’ı da 15 senedir uzaktan uzağa takip ederdim, hep ilgim vardı. Aklım oraya takılmıştı bir kere.

Sonra?
Artık zamanı geldi dedim ve ARC’a katılmak için tekne aramaya başladım. Birçok modele baktım. Mihri Ereş beni X-Yachts’a yönlendirdi. Böyle bir yarış için X-55’in uygun bir model olduğunu gördüm ve satın aldım. İsmini de eşimin adından yola çıkarak Filizim koydum. Sonra tekneyi Danimarka’dan indirmek üzere yola çıktık.

Kimlerle birlikte indirdiniz Filizim’i?
Yarışa katılacak bütün arkadaşların bu seyirde yer almasını şart koştum. Çünkü yarışa çıkmadan önce ekibin kendini test etmesi gerekiyordu. Zaten bu yol Atlantik’ten daha zor geçti. İnsan Kuzey Denizi’nden bir daha ancak mecbur kaldığında geçer herhalde.

Ne gibi zorluklarla karşılaştınız bu yolda?
Şöyle düşünün... 30 esen bir hava. Siz güneybatıya gidiyorsunuz, rüzgâr da güneybatıdan esiyor. Yani tam kafadan. Bir de akıntı rüzgâra karşı. Böyle olunca dalga boyu yükseliyor. Bir de yağmur, soğuk hava, güneş bir türlü çıkmaz. Bu bizim alışkın olduğumuz bir durum değil. Bir süre sonra baktık bütün ekip elinde tas, kusuyor sürekli. Ayrıca limana girmek de sorun oralarda. Deniz sığ olduğu için her yer parsellenmiş. Denizin ortasında şamandıralar, güneş enerjileri, petrol platformları. Limanlara girişte bunların arasından geçiyorsun bir de fırtınayla uğraşıyorsun. Bir yere sığınıyorsun, anons yapılıyor “Buraya girmek yasaktır” diye. Epey sıkıntı çektik o seyirde. Bu yolculuğumuz yaklaşık bir hafta sürdü.

Ekip için iyi bir antrenman olmuş.
Kesinlikle. Tam bir eğitimdi bizim için. Vardiya gibi konuları da o seyirde çalışmış olduk. Nasıl bir hayatla karşılaşacağımızı gördük.

SIKI BİR GÜVENLİK EĞİTİMİNDEN GEÇTİK

Tekneyi startın verileceği Las Palmas’a mı getirdiniz?
Hayır. Southampton’a gittik. Orada bizi bekleyen bir hocamız vardı, Martin Clough. Daha sonra Atlantik geçişimize de katıldı. Martin bize burada üç gün boyunca denizde canlı kalmayla ilgili eğitim verdi. ISAF’ın kuralları vardır bu konuda, onların hepsini yaptırdı. İngiltere soğuğunda ekibin hepsini denize attı, hem de üzerlerinde kıyafetlerle. Çünkü denize öyle düşecek. Hatta bazı denemelerde can yeleğinin bacak arasında geçen bir aparatı vardır onu özellikle kilitlemedi. Önemi anlaşılsın diye. Normalde bu kursu en az üç kişinin alması gerekiyordu ama bizim bütün ekip katıldı

Devamını Motor Boat & Yachting Ocak sayısında okuyabilirsiniz.