Lipari Adası’ndan dergi yazılarını yollayacağız. Eskiden yazıları postayla yollardık. Postanede zarfını, pulunu yalar postacıya teslim ederdik. Kaderimize razı tekneye döner, yerine ulaşması için dua ederdik. Artık ‘mail’ ile yolluyoruz. Postanelere ise güzelse binasının fotoğrafını çekmeye gidiyoruz.

Kimileri bugünü geçmişle mukayese etmeyi pek sever. Halbuki ne gerek var, “eskiden şöyleydi, böyleydi” diye karşılaştırmalara girmeye. Bırak eskiden olanları da, bugünü yaşamaya bak, değil mi?.. Ama insana özgü bir huy bu. Ne yazık ki bu kötü huy bende de var. Üstelik ‘Bir Bilen’, ‘Baba’ gibi sıfatları da bulunan büyük devlet adamımız, 8. Cumhurbaşkanımız Süleyman Demirel’imizin vaktiyle buyurduğu, “Dün dündür, bugün bugün” vecizesini  o kadar çok işitmeme rağmen. Büyük sözü dinlemiyoruz işte! 
Bizim zamanımızda, yani on beş sene kadar önce, memlekete haber yollamak için faks olan yerler arardık. Genel telefon her yerde bulunmadığı ve çok pahalı olduğu için en uygun haberleşme yolu buydu. Halbuki şimdi öyle mi; her yerde internet var, üstelik telefona göre çok da ucuz. İtalya’da ilk gittiğimiz limanda internet ararken, bir yandan da Sibel’e o günleri anlatıyordum. Eskiden ne zorluklar çektiğimizi öğrensin de, bugünlerin kıymetini bilsin diye. Ama o “Daha eskiden de dumanla haberleşiyorlarmış galiba” dedi. Niye böyle dedi anlayamadım.
Bu ülkede yabancıların internete girmesi diğer ülkelerden farklı oluyor. Biz de burada öğrendik. Değişik bir uygulamaları var. Daha ülkeye giriş yaptığımız ilk gündü. Tekneden çıkmış taze ekmeğimizi almıştık. Sırada artık hayatımızın acı bir parçası olan internete girmek vardı. Ekmek aldığımız fırının karşısındaki @ işaretli kafeteryaya girip, boş bir masaya oturmak üzere hamle ettim. Ama kasadaki kız oturmamı engelledi. Kimliğimi görmek istedi. Ben haklı olarak tipimi beğenmediğini düşündüm. Sırf o değilmiş. Bütün yabancıların önce pasaportlarını göstermeleri gerekiyormuş. Pasaportumu uzattım. Fotokopisini çekti. Sonra verdiği formu doldurup imzaladım. Ancak o zaman bilgisayar başına oturmama izin çıktı. Bu ülkenin adeti de böyle. İtiraz etmeye gerek yok. Ben sordum söylediler, kanunda yeri varmış. Ayrıca İtalya’da internet çok pahalı. Saat ücreti 5 ile 10 Euro arasında değişiyor.

Devamını Motor Boat & Yachting Şubat sayısında okuyabilirsiniz...