PİSTLERİN FATİHİ DENİZDE

Selim Özgörkey, pist yarışlarına meraklı bir deniz sevdalısı. Onun için en zor şey, otomobil ile tekne arasında seçim yapmak; ikisinden de vazgeçemiyor. Pistlerde vücudunda salgılanan adrenalini denizde boşaltıyor.

Samet Özçelik
Fotoğraflar: Atalay Özocak

Onun teknecilikten anladığı; bütün gün güneşin altında yatmak değil, denizde olmanın farkına varmak. Su sporlarına merakı, otomobillere olduğu kadar değilse de her fırsatta teknesine kaçmaktan kendini alamıyor. Tekneye gelmek, onun rahatlaması, mutlu olması için en büyük neden. Selim Özgörkey ile adını oğlu Ozan’dan alan teknesi Ozzy’de görüştük; denizciliğinden, otomobil sevdasından ve tabii ki İzmirliliğinden konuştuk...

Kendinizi nasıl tanımlıyorsunuz?
Öncelikle iyi bir aile babası diyebilirim. Ardından hayatın güzelliklerini elinden geldiği ölçüde yaşamaya çalışan biri. Sonra, işimle de ilgili olduğu için otomobilciliğim gelir. Bunların ardından da denizciliğim...

Denizcilik aileden mi geliyor, nasıl başladı?
Babam da denizi, tekneyi severdi. Tabii benim kadar ilgilenmiyordu ama denizden ve tekneden keyif alır. Ağabeyimin de teknesi var, o da çok meraklıdır. Şimdi çocuklara aşılamaya çalışıyoruz. Fakat her şeyden önce denize olan yakınlığım İzmirli olmaktan kaynaklanıyor. Optimistle başlayan deniz sporları ilgim sun fish, katamaran ve sörfle devam etti. Yaklaşık beş sene ciddi olarak sörf yaptım. Ardından 1990 yılında ilk teknemi aldım. Ufak bir sürat teknesiydi. Onunla uğraşırken sörften biraz uzaklaştım ama bu defa su kayağına başladım. Zaten tekneyi ağırlıklı olarak bunun için almıştım. 90’dan sonra da gittikçe büyüyen ve hâlâ süren tekne maceram var.

Neler kullandınız şimdiye kadar?
İlk olarak 21 yaşımda Tacar sürat teknesi aldım. Ardından yine sürat için Baja, ondan sonra Searay, devamında Targa 52 ve en son, şu anda büyük bir memnuniyetle kullandığım Fairline Squadron 78.

Teknelerin boyunun ve yapısının büyümesine paralel siz de büyümüşsünüz sanki…
Yaştan ziyade aileyle ilgili diyebilirim. Evlenmeden önce daha sportif teknelere yöneliyordum ama özellikle çocuklar olduktan sonra, onları rahat ettirebilmek adına geniş ve konforlu bir tekne seçtim.

Hep motoryat kullanmışsınız. Yelkenli almayı düşünmediniz mi?
Yelkeni spor olarak yapmayı seviyorum. Fakat yelkenli tekne, sabır ve vakit işi. Belki ileride olabilir, çok da isterim ama hayatımın bir parçası olması için daha erken olduğunu düşünüyorum. Belki çocuklar biraz daha büyüdükten sonra... Öte yandan, yelkenlide motoryattaki alanı ararsanız, bu defa yüzde 30 – 40 daha büyük teknelere gitmeniz lazım. Bu hem masrafınızı çok arttırıyor, hem de teknenin boyunu arttırıyor ki her koya girmek mümkün olmuyor.

Tatillerde teknede kalmayı mı tercih ediyorsunuz?
1997’de ilk defa içinde kalınabilecek bir teknem oldu. 97’den beri yazın gittiğimiz tatillerde hiç evde veya otelde kalmadık. Eşim de bu durumdan hoşlanıyor. Çocukların biri 21 aylık, biri dört aylık ama daha şimdiden ikisinin de suyu çok sevdiğini söyleyebilirim. Ayrıca her sabah odanızdan çıkıp denize atlamanın keyfini başka nerede bulabilirsiniz ki? Tabii, çok büyük bir konfor arayıp, çok sorunsuz bir tatil geçirmek istiyorsanız evi tavsiye ederim, çünkü tekne demek sorunlarla baş edebilmek, uğraşmayı bilmek demek.

Teknedeki en büyük keyfiniz nedir?
Yataktan kalkıp denize atlamak, yüzümü denizde yıkamak. Bu keyfi başka bir şeyde yaşamak zor.

Söyleşinin devamını Motor Boat & Yachting Mayıs sayısında okuyabilirsiniz...