YARIŞ YARIŞ YARIŞ

Bir yıldır beklediğimiz, hazırlandığımız, düşünü gördüğümüz yarış dönemi, Güney yarışının da bitmesi ile sona erdi. İstanbul yarışlarının çoğu, havasızlıktan yarışcılara ve  organizatörlere çok zor anlar yaşattı. Yılın elit yarışlarından olan Kahve Dünyası yarışı ise bu nedenle yapılamadı.  

Güney yarışı, her yıl olduğu gibi, bu yılın da en çok konuşulacak yarışı oldu. İlk darbeyi hava vurdu, starttan güzel poyraz rüzgarı ile çıkan tekneler günün ilerleyen saatlerinde güneyli rüzgarlarla karşılaştılar. Filo, sabah olduğunda alt üst olmuş, Marmara Adası ile Trakya sahili arasında dağılmış şekilde rüzgar bekliyordu. Bu arada IRC 2 tekneleri bu bekleyen grubun en önünde duruyordu. Bir tekne hariç; “Sanovel”. Onlar akşam olmadan önce buldukları rüzgar kanalını çok iyi şekilde değerlendirip tüm filonun önüne geçtiler. Sabah olduğunda bizim (Provezza 5) tam 16 mil önümüze geçmişlerdi. Filonun çoğunluğu Arif Gürdenli’nin kaptanlığını yaptığı Sanovel’in bulduğu rüzgar kanalını bulabilmek için doğuya doğru ilerlerken biz Avrupa sahiline indik. Aradığımız Şarköy önlerinde geldi, çok hafif rüzgarla filonun önüne geçtik. Çanakkale Boğazı’nda sıkışan  hava bizi Nara Burnu’na doğru getirdi. Burada hava tekrar azalmaya başladı. Tam gaz boğazı geçen gemilerin ortasında, hiç rüzgarsız, korumasız olarak sürüklenmeye başladık.  Çanakkale önlerinde bize arkadan yaklaşan geminin kaptanı “yahu çekilsenize, 300 metrelik konteyner gemisiyle bu daracık yerde size yol veremem” diye çığlıklar  atıyordu. Sesini, yanımızdan geçerlerken, telsize gerek kalmadan duyabiliyorduk. Makinemizi boşta çalıştırıp, herhangi bir çatışma tehlikesinde kaçabilmek için, hazır  bekliyorduk. Korktuğumuz olmadı bu yıl da kazasız belasız boğazı atlattık. Çanakkale Boğazı’ndan  Bozcaada’ya kadar sıfır süratle dört buçuk saat boyunca akıntıyla  sürüklenerek ulaştık. Cuma günü saat 13.00’da başladığımız yarışı Pazar sabaha karşı Sanovel’in ardından bitirdik. Pazar günü yapılması planlanan Gökçeada dön gel yarışı ise iptal edildi.

Bir çok yat yarışı bitiremedi. Telsizde “suyumuz bitti, yemeğimiz bitti” yakarışlarına  hakem komitesi “bu yarışın 72 saat sürdüğü de olmuştu, önleminizi almak sizin göreviniz” diyerek yanıt verdi.  Yarışı kurtarabilmek için süresini, sanırım sadece bizde görülen bir yöntemle, telsizle 9 saat daha uzattı. Tüm yarış tekneleri yarışa çıkmadan bir hesap yaparlar; yarışın ilan edilen süresinde ne kadar yiyecek içecek tüketiriz diye, biraz da yedek alırlar ne olur ne olmaz payı. Yarış süresi keyfi olarak telsizden, kimseden onay alınmadan uzatılırsa aç da kalınır susuz da.  Eğer terk eden teknelerden biri düzeltme isteseydi, dünyadaki bütün jürilerin bunu kabul edeceğinden eminim. 

Bozcaada –Çeşme etabı güzel bir rüzgarla başladı. Rüzgar filoyu hiç bırakmadı ve yelken yapmak için mükemmel koşullarda tüm filoyu geride bırakarak finişe birinci girdik. Düzeltilmiş zamanda ise “Golden Toy” a geçildik. 20-25 knot’u bulan rüzgar ve Ege’nin dalgaları bizi çok mutlu etti.

Bu yılki yarışın özelliği olan kısa etapların biri de Çeşme- Alaçatı arasında yapıldı. Niye yapıldığını anlayamadığım yarış, hakem komitesinin “can yeleklerini giymek zorunludur” anonsu ve şiddetini arttıran havanın etkisiyle bir saat kadar geç başladı. Özensiz hazırlanmış yarış talimatları, hakemlere “karada işaret verme” olanağı tanımadığı için, telsizden yarışın başlamasına bir saat kala yapılan “marinadan biz söylemeden çıkmayın” anonsuna, yarışcıların çoğu marinanın dışında yakalandı.  Bağlama yerlerine geri dönmek isteyenler ise daha tamamlanmamış Çeşme Marina içerisinde renkli görüntülere yol açtılar.  

Etabı çok da zorlanmadan kazandık. Beraber geçirilen zaman, yaşanan deneyimler ekibin kendine güvenini de gittikçe arttırıyor. Benim yelken kariyerimde ilk kez kazandığım  “DKK Kupası”na bir de “Doğu Ege Haftası“ birinciliği ekleyeceğimize olan inancımı en üst düzeye çıkartıyordu. 

Çakabey Yarışı’nın startı Alaçatı açıklarından verildi. Orta şiddetli bir havada başlayan yarış, Furnoi kanalına gelindiğinde rüzgarın artmasıyla hareketli bir hal almaya başladı. Rüzgar 30-35 knot’lara kadar çıktı. Bir saat kadar yüksek hızda gittikten sonra, layline’ı geçiyoruz diye navigatörden uyarı gelince kavança attık. Daha doğrusu atamadık. Henüz rüzgar dalgaları büyütememiş olduğundan, dalga boşluğunundan yararlanamadan attığımız kavançada, teknenin kontrolünü yitirdik ve “knock down”u yedik. Mandarı bırakıp tekneyi düzelttikten sonra balonu toplayıp kısa bir hasar tespit çalışmasının  ardından tekrar balonu bastık.  Kaybettiğimiz mandar dışında bir hasar yoktu. (Arkadan gelen Provezza 6 ve Orient Express 5, bizi görünce güvenli yolu seçip, balonlarını indirerek kavança attılar.)  Balonu basınca teknemizi yeniden üst düzeyde sürmeye başladık. Yalıkavak önlerine geldiğimizde filonun en önündeydik. Hemen arkamızdaki  Provezza 6 ile birlikte Yalıkavak Koyu’na girdiğimizde dışarıda esen havanın aksine içerinin süt liman olduğunu farkettik. Finiş hattı ise koyun en dibindeydi. En önde böyle riskli bir yere girmenin dezavantajına rağmen birinciliğimizi koruduk ve sadece 12 saniye farkla önde girdik. Daha sonra tüm teknelerin, bizim gibi extrem koşullarda, yata kalka finişe geldiğini, hatta filoya en son katılan teknelerden Azzure teknesinin direğinin kırıldığını üzülerek öğrendik.

 Doğu Ege Yelken Haftası Cuma ve Cumartesi yapılan 3 koy içi yarışın ardından sona erdi. Provezza 5 ekibi olarak bu seriyi de birinci bitirdik, kardeş Provezza ise Golden Toy’un ardından üçüncü oldu. Bu seferki “Aşşa yarışı” da diğerleri gibi birçok tartışmayla bitti. Etapların çok sayıda olması en çok lojistik olarak zorluk çıkartı. Sık sık değişen oteller, kısa sürelerde taşınması gereken malzemeler, hem emek hem de finansal olarak ekipleri zorladı. Koy içi yarışı diye adlandırılan “ucubelere” değinmek istemiyorum bile, merak eden eski yazıları okusun, inanın hiç bir şey değişmedi.

Yarışcıların büyük bölümünün isteği etapsız bir İstanbul-Çeşme ya da İstanbul-Bodrum yarışı. Middle Sea Race, Fastnet gibi klasikleşmiş bir rotası olan, girenlerin katılmaktan  onur duyacağı Deniz Kuvvetleri’nin adına yakışacak gerçek bir açık deniz yarışı.