Hayalden gerçeğe

Geçen yaz kurulan bir hayal, Marsilya’da gerçeğe dönüştü. J/70 Corinthian Dünya Şampiyonası’nda elde ettiğimiz derece kadar, yol boyunca kazandığımız deneyimler ve kurulan dostluklar da hafızalarımıza kazındı.

Arzulanan hedeflere ulaşmak için öncelikle iyi bir plan yapmak, planı gerçekleştirecek ekibi bulmak ve uyum içinde çalışmak gerekiyor. J/70 Corinthian Dünya Şampiyonası’na gitme hayalleriyle Arif Gürdenli, geçen yaz sonunda bana geldiğinde, sonucu ne olursa olsun, çok eğlenceli ve geliştirici olacağını düşünüp hemen kabul etmiştim.

Efe Sezik ve Buğra Hadimoğlu ekibin deniz kısmını oluştururken, İsmail Ömür tek kişilik dev kadro olarak tüm teknik sorunlarımızın giderilmesinde sürecin en değerli parçası oldu. Arif Gürdenli, Atabay sponsorluğunda yarıştığı J/70’teki dümenci görevini bana bırakıp, taktisyen ve anayelkenci rolüne geçti. Denizde ve karada üstlendiği liderlikle başarının önemli mimarlarından biri oldu.

J/70 Türkiye Turu’nun son ayağıyla başlayan maceramız, Türkiye Şampiyonası ve Bodrum Tenzor International Cup ile sürdü. Corinthian kategorisini kazansak da genel klasmanda profesyonel ekiplerle başa çıkamadık. Filonun önünde bitirdiğimiz yarışlar olsa da bu performansı seriye yayamadık. Nisan ayında katılım kotasının açıklanması ve sponsorumuz Zeynep Atabay’ın desteğiyle hayallerimiz gerçeğe dönüşmeye başladı. Teknemizi paketleyip yolladık. Marsilya’ya giderken ise dersine yeterince çalışmamış öğrenciler gibiydik.

Yarışlar, 2024 Paris Olimpiyat Oyunları için hazırlanan Marsilya Yelken Merkezi’nde yapıldı.

Donanımıyla imrenilecek düzeydeki tesis, bizde ancak Tuzla’daki Deniz Harp Okulu’yla kıyaslanabilir. Fransa Yelken Federasyonu’nun gençlik eğitim merkezi olarak kullandığı kompleks, bölgenin yelken kulübüne de ev sahipliği yapıyor. Yarım ay şeklindeki marina dev bir rampa üzerine kurulmuştu. Kayıt sırasında teknenin suya iniş zamanı, ölçü saati ve bağlanacağı yer bile belliydi. Tekneyi donatır donatmaz denize çıktık ve tüm hafta bize eşlik edecek 6-10 knot rüzgârlarla tanıştık.

Unutulmaz bir hafta

Yarış alanına kurulan büyük çadır, ekiplerin yarış öncesi ve sonrası bir araya gelip sosyalleştiği merkezdi. Nevra Eker’in ekibi ve yabancı takımlarda yarışan Türk yelkencilerle güzel bir grup oluşturduk. Yabancı bir ülkede, ana dilinde bir “günaydın” duymak insana iyi geliyor. Marsilya’ya gitmeden önce herkes beni güvenlik konusunda uyarmıştı, bu yüzden biraz önyargılı gittim. Ancak endişelerim yersizmiş. Denizle iç içe, sporun her türünün yaşandığı tam bir spor kenti. Şehrin çok çekici bir bölgesinde kalmamıza rağmen etrafta hiç anormallik görmedik. Çok keyifli, genç nüfusun çok olduğu bir Akdeniz şehri. Rivayete göre şehrin ilk kurucuları antik Foça’dan göç edenlermiş.

Deneme yarışına biraz antrenman yapıp çıktık, iyi bir start bizi filonun önüne taşıdı, hızımız yeterliydi. Yarışı 12’nci pozisyonda bitirdik. Bu yarışın deneme olduğunu düşününce çok da gaza gelmememiz konusunda ekipçe anlaştık.

Yarışların ilk gününden son gününe kadar genelde bir standart tutturdduk. Yarının altına düşmedik. İlk 10’da dereceler yaptık, büyük filo deneyimsizliğimiz bize çok değerli pozisyonlara mal oldu. Sonuçta 7’ncilikle 15’incilik arasında gidip gelen seriyi 10’uncu sırada tamamladık. 80-90 dakika süren yarışlarda hızın ve boat handling’in ne kadar kritik olduğunu deneyimledik. Son gün tekneler toplandıktan sonra diğer ekiplerden gelen tebriklerle aslında iyi bir iş çıkardığımızı fark ettik. Küçük adımlarla inşa edilen uzun bir yolculuğun sonuna gelmiştik. Başarılar sevinçleri büyütürken kırgınlıkları geride bıraktı ve bu yarış hafızamızda her hatırladığımızda gülümsetecek bir anı olarak yerini aldı. Umarım bu deneyimi sürdürebileceğimiz yeni fırsatlar karşımıza çıkar.

Adil ve kolayına rüzgârlar dilerim.