Uluslararası yarışlarda Türk ekiplerin başarıları, Yunanistan’da yeni bir yelken ligi ve TAYK Trofesi’nde son yarışa kadar süren mücadele…
Yelken ailemiz, uluslararası arenada her zamankinden daha fazla sınıfta yarıştığı bir dönemi yaşıyor. Ekiplerimiz, Olimpik sınıflar ve Optimist dışında, TP 52, RC44, Mini Transat, ClubSwan 50, Cape 31 ve J/70 filolarında da mücadele veriyor ve çok başarılı sonuçlara imza atıyorlar. Kazanılan bilgi birikimi ve deneyimin ekiplerimizi daha çok uluslararası yarışa heves ettirmesini umuyorum. Özellikle çoğunluğu Türk yarışçılardan oluşan ekipleri çok daha yakından izlemeye çalışıyorum.
Komşuda Yenilik
Komşumuz Yunanistan’da önümüzdeki sezondan itibaren Ulusal Yelken Ligi organize edilmeye başlanacak. RS 21 teknelerinden sekiz adet alındı. Hem match race hem de filo yarışları için kullanılacak teknelere, takımlar halinde binilerek yapılacak yarışlar sonunda sezonun birincisi belirlenecek. Her yaştan yelkenciyi ve kulüpleri bir araya getirecek bu uygulamanın ülkemizde de çok ilgi çekeceğini düşünüyorum. Nispeten uygun fiyatlı, kullanması ve bakımı kolay eş teknelerle düzenlenecek bu tip bir organizasyon yalnızca yelken kulüpleri için değil, eğitim kurumları ve şirketleri de çekecektir.
Trofede Son Düzlük
ENKA Cheese Sailing ekibiyle 24-25 Ekim’de önce Boğaz, ardından Caddebostan açıklarında yapılan üç sosis yarışla sezonu bitirdik. TAYK Trofesi’nin son ayakları olan yarışlara rakibimiz Orient Express 6’nın 11 puan gerisinde girdik. ENKA’nın Güney Yarışı’na katılmaması, üç yıldır üst üste kazandığımız trofeyi bu sezon ciddi anlamda riske atmıştı. Cumartesi günü yapılan Boğaz yarışında rakibimizin fodepar olması ve bizim temiz bir yarış çıkararak kazanmamız, aradaki puan farkını bir anda azalttı. Son günde pek ümitli olmadığımız trofe mücadelesine yeniden ortak olduk. Doğa Arıbaş 10 puan arkamızda, biz de Orient Express 6’nın bir puan gerisinde güne başladık.
Rüzgâr kuzeyli yönlerden çok hafif esiyordu, hakem komitesi uzun süre denizde bekledi. Bosphorus Cup başhakemi Nino, yarışçılara sürekli çok da uzun olmayan ama hakem kurulunun düşüncelerini ve uygulamalarını belirten telsiz mesajları yayınlıyordu. Biz de maalesef hakemlerin kendi aralarındaki konuşmaları hariç, başhakemden ne yapmayı planladığıyla ilgili hiçbir bilgi alamadık. “Follow me” (L) flaması bile basmadan, sadece bir tehir flamasıyla dolaşıp durduk. Oysa yarışçılar, en azından coğrafi rota mı yoksa şamandıra yarışı mı yapılacağı konusunda, tercih edilen seçeneğin gerekçelerini de içeren kısa bir bilgilendirmeyi hak ediyorlar.
Tutmayan Hesaplar
Yarışlar 6-8 knot havayla başladı, iyi bir start ama hattın yanlış tarafından. Doğa Arıbaş ve Borusan’ın arkasında kaldık. İkinci yarışta çok iyi bir pin end startla başladığımızdan filoyu domine ederiz diye düşünürken tekne hızıyla yaşadığımız problemler, kaçırılan bir iki sağanak sonucu Doğa’nın ardında kaldık. Son yarışsa tüm riskleri alarak çıktığımız start ve iyi taktiklerle, hız problemlerimiz olsa da önde finiş yapmayı başardık. Her iki günde de Sinan Sümer’in Gözalan teknesi filonun en başarılısı oldu. Her yarışta bir alt sınıfta olmasına rağmen Farr 40’ların arasında kalmayı başardı. Yaptığımız kaba hesapların sonunda trofeyi kaybettiğimizi düşünürken, karaya gelince hesaplarımızın yanlış olduğunu ve kazananın ENKA Cheese olduğunun farkına vardık. Daha önceki kötü deneyimlerimizi hesaba katınca iyice emin olana kadar hiçbir kutlama yapılmadı, el bile sıkışmadık. Ne diyelim, darısı önümüzdeki sezonun başına…
Adil ve kolayına rüzgârlar dilerim.
PressReader ve Magzter üzerinden okuyabilir veya iOS uygulamamızdan abone olabilirsiniz.
📖 Hâlâ elinize dergi alıp sayfaları çevirmek sizin için ayrı bir keyifse, dergimizi Shopier üzerinden satın alabilir ya da abonelik başlatabilirsiniz.





