Hedefte J70 Corinthian

Aspat yarışları, değişken rüzgâr ve dar marjlar içinde; start disiplini ve manevra akışımızı sorguladığımız, Avrupa Corinthian öncesi kritik dersler çıkardığımız bir hafta sonu oldu.

J70 Avrupa Corinthian Şampiyonası yolculuğumuz şubat ayında Aspat Anthaven’da yapılan yarışlarla sürdü. Sadece dört gün bir araya gelip denize çıkabilmek, ilerleme prosesini bir hayli yavaşlatsa da, üç gününün yarış koşullarında geçmesi, öğrenme sürecini bir hayli hızlandırıyor. İlk gün teknenin üzerinde ayakta bile duramazken, son gün tüm manevralar ve iletişim çok daha akıcı oluyor.

Yarışın antrenman günü uzun hazırlıklarla geçti, teknenin altını cilaladık, birkaç ip değiştirdik ve en önemlisi değişen sınıf kurallarına uygun olarak hiç de kullanılmayan vinçleri söktük. Tekneyi denize indirip azalan rüzgâra rağmen Turgutreis tarafına gidip oradaki rüzgârdan yararlanmaya çalıştık. Teknede hazırlık yaparken görev paylaşımı yapıyoruz. Benim görevlerimden biri de motorun benzinini kontrol etmek. Yarı yola geldiğimizde motor öksürmeye başlayınca benzine bakmayı unuttuğumu anladım. Antrenmanı bitirdik, marina ağzına kadar yelkenle gelip son kalan birkaç damlayla bağlanabildik.
Bu yarışlarda Ayaz Suites’de kaldık. Kendileri de ailece yelkenci ve J70’ci olan Uğur ve Arif Ayaz mükemmel bir tesis yapmışlar, en ufak ayrıntının bile düşünüldüğü odalardan çok memnun kaldık. Bir sonraki sefer açık mutfakta yemek de yapacağız. Gym ve açık jakuzi de bizlere keyifli zamanlar yaşattı.

Yarışların ilk günü güneyli rüzgârlarla başladı. Anthaven’ın hemen önüne atılan parkurda 12-14 knot rüzgârda üç yarış yaptık. Henüz J70’in karakterini tam çözemedim; start öncesi zaman–mesafe hesabı bizi zorluyor, en güçlü yönümüz olması gereken startlarda ya yerimizi kaybediyoruz ya da hızlanamıyoruz. İkinci yarışta biraz fazla hızlanınca OCS olduk. Vacaros sistemi 30 cm ile bizleri yakaladı, 0,8 mil olan parkurda daha sonra öne geçecek fırsatları yakalayamadık. Son yarışta OCS’in etkisiyle fazla konservatif bir start yapınca, ön sıraları zorlayamadık. Yarışlar bitti, 12.00’da verilen ilk starttan sonra 15.00’da iskeleye bağlanmış konumdaydık. Yarış talimatı izin vermediği için rüzgâr esmesine rağmen başka yarış yapılmadı.

Cumartesi günü meteorolojinin öngördüğü şiddetli yağmurla tanıştık. Bardaktan boşanırcasına yağmur nasıl yağar görmüş olduk. Komite iyi niyetle denize çıktı, parkur kurmaya çalışsa da sürekli değişen rüzgâr yönünden dolayı başarılı olamadı. Karaya döndük, saat 16.00 gibi başka yarış olmayacağı açıklandı. Bu arada bulutlar dağıldı, çok stabil olmayan bir rüzgâr çıktı. Birkaç tekne hemen denize çıktık, sevgili Canberk Sağlam idaresindeki tavşan startlarla kısa yarışlar yaptık, günün son ışıklarına kadar denizde kaldık. Çok keyifli bir seans oldu. Özellikle bizler gibi antrenman şansı olmayan ekipler için her fırsatı değerlendirmek gerekiyor, hele de iyi ekiplerle antrenman şansınız olursa.

Son gün yarış sayısını artırmak için komite start saatini 11.00’a aldı. Açık havada, kuzeyli hafif rüzgârla denize çıktık. Turgutreis’e doğru gidip, antrenman günü kullandığımız parkura ulaştık. Temiz rüzgârlı, coğrafi oluşumlardan çok etkilenmeyen bir bölge. Birbirine benzeyen dört yarış yaptık. Sıralamanın sürekli değiştiği bir gün oldu. Yarışların bitiminde karaya döndüğümüzde 14 ekip arasında genelde yedinci olduğumuzu öğrendik. Serideki en iyi derecemiz olması bizleri umutlandırdı.
Avrupa Corinthian Şampiyonası için halen bekleme listesindeyiz. 16’ncılıktan beşinciliğe yükselmişiz, umarım bizlere yer açılır.

Adil ve kolayına rüzgârlar diliyorum.